Als je deze strook ziet is het best mogelijk dat onze website niet optimaal functioneert of zelfs niet werkt bij bepaalde onderdelen. Je gebruikt best een recente versie van Chrome, Firefox, Safari of Edge.

Contact | Secretariaat
Martine Pollier
Tempelhof 21, 8000 Brugge
T +32 50 322 420
info@archipelvzw.be

Lecture

Aldo Van Eyck - Relativity and imagination

By Francis Strauven
Friday
20.01 1995
20:30

Van Eyck had a poetic vision a exerted a far-reaching influence on architectural thinking after World War II, both in the Netherlands and abroad. It is the story of an eventful career and intensive study of an oeuvre.

De meest degelijke (en lijvigste) biografie die in het afgelopen jaar verscheen in het Nederlands taalgebied over het œuvre van een architekt, was ongetwijfeld het boek van Francis Strauven over Aldo Van Eyck.
Het leek ons daarom erg interessant de auteur uit te nodigen om over dit werk een voordracht te houden.

ALDO VAN EYCK.
Relativiteit en verbeelding is de eerste monografie over een architekt die door zijn poëtische visie een verstrekkende invloed uitoefende op het architektonische denken na de Tweede Wereldoorlog, zowel in Nederland als daarbuiten. Het is het verhaal van een bewogen loopbaan en de intensieve studie van een œuvre. Verre van zich te beperken tot de architektuur, handelt dit boek in de eerste plaats over de ideeënwereld van de architekt. Het trekt er de wortels van na in zijn prille jeugd, het belicht zijn vroegtijdige passie voor poëzie en relateert deze aan het klassieke denken van zijn vader, de dichter P.N. van Eyck. Het verhaalt van zijn ontdekking van de twintigste-eeuwse avant-garde en de archaïsche kulturen in Zürich en Parijs, zijn rol in de Cobra-beweging en ‘de 8 en Opbouw’, in de internationale CIAM en het dissidente Team 10, in het architektuuronderwijs in Amsterdam en Delft. Tevens wordt bijzondere aandacht geschonken aan het begrip relativiteit dat Van Eyck als de grondslag van de kultuur van onze eeuw beschouwt. En uiteraard wordt gedetailleerd ingegaan op zijn projekten en uitgevoerde bouwwerken, van de Amsterdamse speelplaatsen tot het Burgerweeshuis, van het ingekeerde Sonsbeekpaviljoen tot het exuberante ESTEC-complex.

FRANCIS STRAUVEN (1942)
Architekt en architektuurhistoricus, studeerde in Schaarbeek (Brussel) en Leuven. Hij verrichtte onderzoek naar de ontwikkeling van de moderne architektuur, en doceerde aan het Limburgs Architektuurinstituut te Diepenbeek en is thans professor aan het Sint-Lucas Instituut te Brussel. Van 1971 tot 1992 was hij redakteur van de tijdschriften Wonen-TABK en Archis, waarin hij artikelen schreef over art nouveau, funktionalisme en eigentijdse ontwikkelingen. Tot zijn publikaties behoren Bouwen in België 1945-1970 (1971), L.H. de Koninck (1980), L’Architecture en Belgique 1970-1980 (1981), Renaat Braem (1983), Het Burgerweeshuis van Aldo van Eyck, een modern monument (1987) en Jos Bascourt, art nouveau in Antwerpen (1993).