“If there’s going to be another movement, another direction in architecture, it has to engage people differently. Other than saying, ‘here, look at this, isn’t this amazing?’ It has to interactively involve them other than as spectators … it has to engage them as creators.” – Architect Lebbeus Woods, 2007

Conflicted Playground is een speculatief bordspel dat de voormalige steenkoolmijnsite Charbonnage de Forte-Taille nabij Charleroi transformeert tot een landschap van voortdurende conflicten, onderhandelingen en ruimtelijke veranderingen.

Tijdens het onderzoek naar de site bleek het onmogelijk om één overtuigende toekomstvisie voor Forte-Taille te formuleren. De verlaten mijnsite is tegelijk een ruïne, een erfgoedsite, een ecologisch paradijs, een plek van informele toe-eigening, en een potentiële ontwikkelingslocatie. Elke ontwerpbeslissing leek bepaalde andere mogelijkheden uit te sluiten: ‘kiezen is verliezen’. In plaats van die complexiteit proberen op te lossen met een masterplan, wordt ze weergegeven in een bordspel.

Vier protagonisten nemen bezit van de site: de Conservator, de Ontwikkelaar, de Ecoloog en de Verkenner. Elk vertegenwoordigt een andere visie op erfgoed en gebruikt een eigen architecturale taal om delen van het terrein te claimen. De Conservator stabiliseert ruïnes met stellingen en ondersteuningsstructuren. De Ontwikkelaar introduceert nieuwe volumes en programma’s. De Ecoloog laat vegetatie en natuurlijke processen opnieuw bezit nemen van de site. De Verkenner eigent zich de plek informeel toe met tijdelijke constructies opgebouwd uit achtergelaten industriële materialen.

Het spel kent geen winnaar en geen eindtoestand; zo kan het eindeloos verdergespeeld worden. Gebieden worden voortdurend geclaimd, overgenomen en getransformeerd. Elke ingreep genereert nieuwe spanningen en nieuwe ruimtelijke situaties. Wat begint als een bordspel, groeit uit tot een simulatie van de complexe belangen, conflicten en onzekerheden die aanwezig zijn op postindustriële erfgoedsites.

Het spel functioneert als een simulatie van de afwezigheid van een architect. De verschillende spelers handelen uitsluitend vanuit hun eigen logica en proberen de site naar zich toe te trekken zonder centrale bemiddeling. Het resultaat is een landschap van voortdurende conflicten, verschuivende territoria en tijdelijke ingrepen, zonder stabiele eindtoestand of duidelijke winnaar. Het spel toont hoe chaos ontstaat wanneer verschillende actoren naast elkaar werken zonder een figuur die hun belangen onderzoekt en verenigt. Op die manier legt het spel het belang bloot van de architect als bemiddelaar. De rol van een architect beperkt zich niet tot het ontwerpen van gebouwen, maar bestaat ook uit luisteren, interpreteren, afwegen en verbinden. Een architect moet vele uiteenlopende puzzelstukken samenbrengen binnen een vaak enorm complex vraagstuk.