Een dak over morgen

De beschermer van de stad laat vandaag zijn muren voor wat ze zijn en daalt af naar beneden om te dansen door de straten die zich soms afvroegen hoe het zou zijn een plein te zijn.

Marthe Casteele

Morgen is het zondag.

Het dak ontmoet in een onbelet moment, verdwaald in zijn enthousiasme, de stoeprand. Kasseien komen tevoorschijn als stoorzenders in de vredige walz met de stad, maar niets houdt het dak tegen.

Het dak voor on- en bekenden, voor oude en nieuwe mensen, voor buren en architecten.

Om aan te zitten of te staan, te spelen of te luisteren, te leren of te denken.

Met de onderdelen op het dak,
Kiezen zij, daar
Wat het dak worden zal,
Welke vormen gemaakt worden,
Wat liggen blijft, op het dak.

Want wat het dak blijft dragen gaat mee omhoog, de lucht in, tot het dak gedag zegt tegen de stoeprand, de kasseien de groeten doet en dan toch iets dichterbij is bij de daken waar hij op lijkt.

Tussen vogels en schoorstenen.

Marthe Casteele


Marthe Casteele

Marthe Casteele