Terra Vacua
Het onderzoek behandelt het verdwijnende heidelandschap van de Opglabbekerzavel in Genk, waar verstedelijking, mijnbouw en infrastructuur het ruimtelijk weefsel hebben versnipperd. De herbestemming van het voormalige vliegveld fungeert als casus om transitiezones te herdefiniëren tot landschappelijke schakels die interactie tussen mens en natuur faciliteren. Het afstudeerproject ontwikkelt hierbij een ontwerpstrategie waarin leegte en herwildering worden ingezet als ruimtelijke instrumenten om identiteit, erfgoed en ecologie opnieuw te verknopen.
Thomas Cuyt
Sinds het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen zijn steden beginnen uitdijen en dorpen gereduceerd tot geïsoleerde eilanden en hebben hun authentiek karakter verloren. De grenzen tussen mens en natuur zijn scherp en abrupt geworden, we kunnen enkel nog maar spreken van versnipperde landschappen in Vlaanderen. In Genk dreigt het ooit uitgestrekte heidelandschap Opglabbekerzavel te verdwijnen door een gebrek aan actie. Dit landschap is een van de laatste herkenbare natuurlijke identiteiten van Vlaanderen.
Thomas Cuyt
Thomas Cuyt
De verstedelijking, de mijnbouw en de aanleg van het Vliegveld Zwartberg heeft het heidegebied sterk doen krimpen, wat maakt dat het vandaag bijna al zijn grond is verloren. Door de herbestemming van het voormalige vliegveld wordt er terug ruimte gegeven aan de natuur om te herwilderen. De vliegtuigloods krijgt zo een nieuwe rol als verbindingspunt tussen tuinwijk en heide. Deze plek biedt kansen voor ontmoeting tussen mens en natuur en versterkt de lokale identiteit met als doel opnieuw een betekenisvolle relatie te zijn tussen beide.
Dit project is een exemplarisch voorstel van een toegepaste ontwerpstrategie voor het herbestemmen van transitiezones tot landschapsverbinders in het gefragmenteerde Vlaamse woonlandschap, waar ieder van ons deel van uitmaakt. Het zijn net deze transitiezones waar ik vandaag het grootste ontwerpvraagstuk in zie en waar enorm veel potentieel in zit voor toekomstig gebruik.
Thomas Cuyt
Thomas Cuyt
Het is juist door het ontpitten en het cureren van gebouwen of structuren in deze transitiezones dat leegte ontstaat. Deze leegte, als een litteken in het landschap, kan uitgroeien tot een schakel. Een fluïde zone waar natuurlijke en menselijke processen elkaar ontmoeten. De grens tussen het kunstmatige en het natuurlijke vervaagt, verschuift, en wordt geen harde lijn meer, maar een overgangsgebied, een ademende ruimte die verbindt in plaats van scheidt.
Thomas Cuyt
Thomas Cuyt
Thomas Cuyt
Thomas Cuyt