Archipel

Beleef architectuur!

Architectuurkritiek in Vlaanderen sedert Geert Bekaert. Lezing

Bouwmeesterschap in Vlaanderen Debat

/03/2017

Mondelinge archivering Tentoonstelling

© Filip Dujardin

FELT, Vens Vanbelle en Dertien12. Lezing

Robbrecht en Daem, Dierendonckblancke en MDW/V+ Lezing

Lezing Architectuurkritiek in Vlaanderen sedert Geert Bekaert.

Bibliotheek vakgroep Architectuur en Stedenbouw, Gent

Bij het overlijden van Geert Bekaert in september 2016, schreef journalist Geert Van Der Speeten in De Standaard:
“Geert Bekaert leerde Vlaanderen naar architectuur kijken. De criticus en docent overleed op 88-jarige leeftijd. In meer dan duizend opstellen verdedigde hij architectuur als een kwestie van gezond verstand.”
Als een vorm van hommage bekijken we in februari de rol van architectuurkritiek in het huidige architecturale klimaat.

Debat Bouwmeesterschap in Vlaanderen

Auditorium Quetelet (Universiteit Gent), Gent

Ooit werd het bouwmeesterschap in het leven geroepen om het architectuurbeleid in Vlaanderen vanuit een langetermijnvisie vorm te geven als reactie op het weinig geconcerteerde en vaak chaotische beleid dat in Vlaanderen bestond.
Een vraaggesprek tussen bOb Van Reeth en Leo Van Broeck over de impact van een visie. Filip Canfyn modereert.

/03/2017

Tentoonstelling Mondelinge archivering

Design museum Gent, Gent

Archipel droomt al een tijdje van mondelinge archivering in de vorm van interviews met architecten. Zij vond een bondgenoot in Studio Fragile, geleid door Carl Bourgeois. Studenten gewapend met passie, enthousiasme en ondernemingszin gingen aan de slag met camera en microfoon.

Lezing FELT, Vens Vanbelle en Dertien12.

ZoWe Verpleegkunde ( naast BuSO Ravelijn), Brugge

Archipel is er fier op om doorheen zijn bestaansgeschiedenis steeds aandacht te hebben gehad voor jong talent. Archipel wil dit blijven doen door aan de jonge generatie talentvolle architecten een podium te bieden om hun architectuur, die een bijdrage levert aan de hedendaagse en toekomstige samenleving, ten toon te spreiden en bouwen we verder aan de reeks Jonge architecten aan het woord.

Lezing Robbrecht en Daem, Dierendonckblancke en MDW/V+

Brussel

Zowel de VRT als de RTBF bouwen. Voorlopig huizen beide omroepen nog samen. In de toekomst zullen ze elk in een apart omroepgebouw zetelen, en dit zij aan zij op dezelfde site aan de Reyerslaan te Brussel.
Laureaat van de wedstrijd voor het VRT-gebouw is het team Dierendonckblancke en Robbrecht&Daem architecten, i.s.m. Arup en VK Engineering.
Laureaat van de wedstrijd voor het BRTF-gebouw is het team MDW en V+, i.s.m. Tractebel Engineering en Socotec.

Archipel brengt beide ontwerpteams samen en kijkt in hoeverre zij mekaar kunnen aanvullen en sublimeren. Hoe de Reyerssite een deel van het Belgisch ‘imago’ naar de wereld toe zal kunnen uitstralen.

SOS BRUTALISME…SOS ZWEMBAD OOSTENDE

Pleidooi voor een respectvolle herbestemming.

Poëzie van de alledaagsheid

Programma 2017: Cahier#005

Marc groet ’s morgens de dingen’ van Paul Van Ostaijen is haast letterlijk “Poëzie van de alledaagsheid”. Marc groet in de ochtend de dingen rondom zich. Er is veel meer. Het gaat niet enkel over kleine dagdagelijkse dingetjes, het gaat over verwondering, over oog voor detail, over het waardevolle van die kleine dingen, waardevol genoeg om ze te begroeten. Het gaat over verbeelding, los van de geschreven en ongeschreven regels van de maatschappij. Alles wordt mogelijk. Het wordt een rijke, creatieve en boeiende wereld net door het opmerken van die evidenties, die plotseling in het daglicht komen te staan en anders worden bekeken, anders worden geïnterpreteerd. De kleine dingen van het leven, van de alledaagsheid. Het ontroert. Het wordt plotseling herkenbaar. Eenvoudig. Naïef. Volmaakt onbevangen. Wat we doorheen de tijd als vanzelfsprekend aannamen, is uiteindelijk toch niet meer de gewoonste zaak van de wereld, maar wordt een voorrecht, een nieuwe bron, een nieuwe manier van kijken, een nieuwe manier om met de dingen om te gaan.

Kunnen we dit overbrengen naar architectuur? Kunnen we alledaagsheid dezelfde verwondering toeschrijven? Hoe kan dit geïnterpreteerd worden? Het woord alledaagsheid leunt enerzijds nauw aan bij ‘banaliteit’, maar draagt anderzijds ook de schoonheid van de dagelijkse handelingen in zich.
Is het niet de taak van een architect om deze dagdagelijkse handelingen vorm te geven? Zoals maf architecten schrijft in onze cahier: “We beseffen dat we als architecten een niet te onderschatten invloed hebben op het alledaagse leven. Daarin schuilt voor ons in de eerste plaats de “poëzie van de alledaagsheid”. We geven mee vorm aan woningen, werkomgevingen en publieke gebouwen die elke dag opnieuw het ruimtelijk kader vormen voor verschillende gebruikers.”
Collectief Noord gebruikt de term dagdagelijks als één van de vier thema’s waaronder hun website is georganiseerd. ‘Dagdagelijks’ staat naast ‘voetafdruk’, ‘typetrommel’ en ‘ironie’ en wordt als volgt omschreven: “Elk gebouw geeft uitdrukking aan het spanningsveld tussen de abstractie van een architectonische ambitie en de concreetheid van het dagdagelijkse. Gebouwen met te veel architectonische ambitie zijn evenmin interessant als gebouwen met te weinig.  Inspiratie is niet gebonden aan vakernst. Alles wat ooit gebouwd werd, kan in zijn letterlijkheid (of zelfs banaliteit) inspirerend werken. De inspiratie door het dagdagelijkse relativeert het discours van de specialisten over hun artefacten. Het gebouw dat naar het dagdagelijkse refereert, ontsnapt aan het label: architectuur voor architecten. De fascinatie voor het dagdagelijkse brengt echtheid en authenticiteit in gebouwen en klaarheid en oprechtheid in het debat erover.”

Wat maakt architectuur in Vlaanderen internationaal populair? Ligt het aan de beperkte bouwbudgetten die tot creativiteit met materialen en bouwoplossingen noopten? Ligt het aan het langzame ontluiken van een bewustwording mede mogelijk gemaakt door o.a. het bouwmeesterschap? Aan de complexe sites en ingewikkelde regelgevingen die architecten erin getraind hebben binnen deze moeilijkheidsgraden eenvoudige oplossingen te vinden? Aan het feit dat de architect in Vlaanderen geen behoefte heeft om met zijn architectuur te schreeuwen, maar eerder opteert voor authenticiteit dan originaliteit?

Leo Van Broeck verwijst in dit verband naar het inzetten op kwaliteit in de plaats van op vorm. “Met gezond verstand de juiste middelen gebruiken om maatschappelijke meerwaarde te genereren in de plaats van ‘origineel’ of vernieuwend te willen zijn”.

Zijn de volgende woorden van bOb Van Reeth niet ontzettend relevant? “Alledaagsheid: Ik vermoed dat het zoeken is naar het stille antwoord op de bestaanswil van de opdracht, de noodzaak ervan, de raison d’être. Nobele eenvoud, stille grandeur.”

Archipel wil een werkjaar lang stil staan bij het alledaagse, bij het dagdagelijkse, bij de verwondering van kleine dingen, …

We hopen onze passie te mogen delen.
Hera Van Sande